“Op de basisschool was het niet fijn. Door mijn dyscalculie had ik moeite met rekenen. Erger was dat ik werd gepest. Hierdoor ging ik vaak niet naar school en liep in groep 8 achter op mijn ontwikkeling. Uiteindelijk heb ik hulp gezocht en via die weg kwam ik terecht in het voortgezet speciaal onderwijs.
Bij mij in het dorp keken ze daar wel van op. Maar ik heb mijn eigen weg gevolgd. Op De Ortolaan in Roermond hadden ze het niet over problemen, maar over uitdagingen. Dat alleen was al heel fijn. De kleinere klas, goede begeleiding en vooral de gesprekjes als het even niet ging … Dat alles maakte dat het steeds beter ging. Stap voor stap leerde ik dat ik uniek ben zoals ik ben, ik mag mezelf zijn. Mijn zelfvertrouwen groeide. Ik heb mijn diploma gehaald en wist: het komt wel goed met mij.
“Nu doe ik een pedagogische opleiding in het mbo en ben voor een stage terug op De Ortolaan Roermond. Het contact met jongeren gaat me goed af. Misschien wel omdat ik als geen ander weet dat iedereen anders is. Daar aandacht voor hebben, gaat mij natuurlijk af. Ik merk dat leerlingen mij best snel in vertrouwen nemen en kan ze steunen.
“Ik heb zware jaren gehad, maar nu gaat het heel goed met mij. Door mijn stage weet ik dat ik heel graag ga werken met deze leeftijdsgroep in het speciaal onderwijs. En dan het liefst op De Ortolaan Roermond.”
datum 29 juni 2022
auteur Anne-Marie Veldkamp